Czy w dzisiejszych czasach ktokolwiek potrafiłby wymienić kilka tytułów gazet, do których wydawcy nie dołączają „prezentów”? Począwszy od tytułów przeznaczonych dla najmłodszych, przez prasę techniczną czy kobiecą, do tej przeznaczonej wyłącznie dla dorosłych? Szczerze wątpię by znalazła się choć jedna taka osoba. Nie oznacza to, że z każdą wydaną gazetą kupujemy (niby gratis) coś, w mniejszym lub większym stopniu, przydatnego.

Prawdą jest jednak, że czołowe wydawnictwa muszą reklamować „darmowe” bonusy – po prostu jest to konieczne by utrzymać tytuł w czołówce zainteresowania klientów. Rynek prasy jest bardzo zróżnicowany tematycznie, stąd do każdego tytułu musi być dołączony odpowiedni dodatek. I tak na przykład przy pozycjach przeznaczonych dla najmłodszych znaleźć możemy bajki, kreskówki, gry i zabawki. Do prasy kobiecej dołączane są np. próbki kosmetyków, farb do włosów, biżuteria, czy zegarki. O prezentach dodawanych do prasy typowo męskiej pisał nie będę… nie ta godzina Większość z wymienionych dodatków szybko ląduje w koszu. Która z pań chciałaby przecież nosić kolczyki lub torebkę, którą, prawdopodobnie, ma też sąsiadka, sąsiadka sąsiadki i tak dalej… są takie?

Quad na komunię, telefon na imieniny… to może pierwsze piwko zaraz po uroczystościach, pierwsza fajka przed spaniem? Tak to dzisiaj wygląda. Niedługo quady mogą stać się najpopularniejszym prezentem komunijnym. Gdzie się podziały czasy, gdy tym co najbardziej cieszyło dzieciaki był zegarek, rower, kolorowanki? Ciekawe w jakim kierunku pójdzie świat. Być może za 10-20 lat prezentem na komunię będzie samolot lub helikopter. Na osiemnastkę młodzi dostawać będą statek kosmiczny oraz dom. Samochodem zaś sami dojeżdżać będą do przedszkola i szkoły. Czasami dobrze byłoby obudzić się, niespodziewanie, w innych czasach… tak jak to robił Scott Bakula w „Zagubionym w czasie”. Myślę jednak, że nie warto oburzać się na upływający czas. Gdybyśmy narzekali na postęp, do dzisiaj jeździlibyśmy na koniach i używali lamp naftowych. Prawdę mówiąc, mogło być dużo gorzej – moglibyśmy nadal biegać za obiadem (i dosłownie, i w przenośni). Sprawami, na które nie mamy wpilldoływu, lepiej głowy sobie nie zaprzątać.